കാലം
ചിറകറ്റുപോയ പക്ഷി
ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയെ
ചുടുകണ്ണീരാൽ നോക്കി നിന്നു...
മൗനനൊമ്പരങ്ങളിൽ
പിടയുന്ന നെഞ്ചകം
മേഘങ്ങളേ തഴുകാൻ വെമ്പി വിതുമ്പി...
കാലം അറുത്തിട്ട തന്റെ ചിറകുകൾ
ചോര വാർന്നൊഴുകിയ മണൽത്തിട്ടിൽ
പിടഞ്ഞമരുമ്പോഴും ഒന്നും അറിയാതെ
പറയാതെ തിരിയാതെ ഒരിറ്റ് മിഴിനീർ്
പൊഴിക്കാതെയകലവേ
പൊഴിക്കുന്നു കണ്ണുനീർ കാലം
ചിതറുന്നു ചുടുചോര സൂര്യന്റെ കൺകളിൽ..
